در عرف مطبوعات، هرگاه ترتيب انتشار نشريه اي حداكثر ماهي يك بار باشد، برآن نشريه، عنوان «مجله » مي گذارند. قطع، تعداد صفحه ها، تركيب موضوعي مطالب و حتي نوع ماشين چاپي كه مورد استفاده قرار مي گيرد، از جمله مواردي است كه تفاوت ميان تركيب ظاهري مجله و روزنامه را از آن طريق ميتوان تشخيص داد.
مجله مجموعه اي از مطالبي است كه به طور مرتب با فاصله هاي معين زماني منتشر مي شود؛ مطالبي كه درباره يك يا چند موضوع مختلف مي باشند. كلمه Magazine به معناي بازار يا انبار اجناس گوناگون است. اما خريدار مجله تمام اجناس را يكجا خريداري مي كند و از ميان اجناس، آنچه را كه مورد توجه اوست. بهره برداري مي كند و آنگاه به انتظار شماره بعد مي ماند.
بنابراين تعريف قانوني مجله بدين قرار است : «مجله، نشريه اي است كه براي روشن كردن افكار مردم در زمينه هاي مختلف اجتماعي، سياسي، علمي، فني يا ادبي و ترقي دادن سطح معلومات مردم و نشر اخبار و اطلاعات و مطالب عام المنفعه و انتقاد و اصلاح انديشه در امور عمومي، به طور منظم و در زمان معيني منتشر مي شود». اولين ارزش و اهميت مجله، ظاهر آن، مانند : عكسهاي رنگي، كيفيت كاغذ، تصوير پردازي استادانه و استفاده از رنگ و.... است كه كل اين مجموعه در صفحه آرايي گنجانده مي شود. صفحه آرايي عبارت است از طرح ريزي براي يك صفحه يا گروهي از صفحه ها. عناصري در صفحه آرايي به كار گرفته مي شوند كه كار برد هر كدام از آنها پيرو اصول و قواعد مخصوصي است، هر چند كه در مجموع ذوق و سليقه هنرمند نقش غيرقابل انكاري در صفحه آرايي تخصصي و جذاب دارد. نام مجله، قطع، رنگ، عكس، طراحي صفحه ها، تيتر و سوتيتر، ستون بندي و انتخاب حروف، از جمله عناصر مهم صفحه آرايي يك مجله به شمار مي روند.

نام مجله

نام مجله، يك علامت تجاري يا نشانه است. نام،بايد مشخص، چشمگير و به آساني قابل شناسايي و در عين حال جالب باشد، نام، معمولا در بالاي جلد چاپ مي شود و سه اصل ظاهر خوشايند، درك آسان و جذابيت بصري بايد در آن رعايت شود. عنوان مجله بهتر است طراحي شود تا اينكه حروفچيني شود.

قطع مجله

قطع مجله معمولا كوچكتر از روزنامه است و انتخاب آن با توجه به اندازه كاغذ معيار به منظور صرفه جويي و اجتناب از دور ريختن كناره هاي بيشتر است. دو اصل مهم وجود دارد كه در انتخاب قطع مي بايد رعايت شود:

- سهولت و راحتي براي در دست گرفتن؛
- تناسب بين اندازه و محتواي مجله.

مثلا عرف قطع مجله هاي كودكان در ايران 21* 5/16 سانتيمتر است و قطعهاي بزرگتر چندان رواج نداشته است. محدوديت فني از لحاظ اندازه معيار در دستگاههاي چاپ نيز گاه تعيين كننده قطع مجله است. نگاهي به تاريخ مجله هاي ايران نشان مي دهد كه قطع مجله هاي عمومي معمولا بزرگتر از مجله هاي تخصصي بوده است.

روي جلد

عنصر بعدي كه نظر مخاطب و خواننده را به خود جلب مي كند، روي جلد است. چند عامل، طرح ظاهر و روي جلد مجله را تعين مي كند. عوامل مزبور به قرار زير است:

الف : تخصصي يا عمومي بودن مجله
ب: عوامل فرهنگي

ج : مخاطبان خاص،عامل ديگري است كه تركيب و ظاهر روي جلد را تعيين مي كند. چنانكه تصويرهاي روي جلد مجله هاي كودكان با مجله هاي ورزشي كاملا متفاوت است.

 د:حوادث، تنشها و دگرگونيهاي اقتصادي،سياسي و اجتماعي كه باعث دگرگونيهاي عمده در جامعه مي شود، نيز به صورت مقطعي بر روي جلد ها اثر مي گذارد .

روي جلد مجله بايد در خور شخصيت و محتواي مجله باشد، درعين حال، ضروري است كه روي جلد توجه مخاطب را جلب كند وميل به ورق زدن و توجه به محتوا را در وي برانگيزد. تصوير پرداز ي روي جلد مي تواند نمونه اي انتخابي از محتواي داخلي مجله باشد كه در اين صورت، خواننده را به درون مجله راهنمايي مي كند. چند عامل زير را مي توان به عنوان عامل موثر در موفقيت روي جلد مطرح ساخت:

• طرح و تصوير پردازي در هر شماره، تنوع كافي را داشته باشد.
• طرح روي جلد عجيب، و نا آشنايي آن با ذهن، تا حدود زيادي به موفقيت مجله كمك مي كند، مشروط بر اينكه ميزان اين عجيب بودن به   حدي نباشد كه تماشاگر را دلزده كند، بلكه بايد چنان باشد كه، خواننده را مجبور به كنجكاوي كند.

همچنين در طراحي روي جلد به چند سوال بايد پاسخ داد :

آيا كاغذ روي جلد از جنس كاغذ عالي انتخاب شده است؟
مجله در چه مكاني براي فروش عرضه خواهد شد؟
مجله براي چه گروهي منتشر مي شود؟

تصوير شخصيتهايي كه برروي جلد به كار گرفته مي شوند، بايد به گونه اي انتخاب شود كه زاويه نگاه تصوير به درون مجله باشد. علاوه بر اين تصوير ها بايد آن چنان بر روي جلد به كار روند كه سنگيني تصوير حتما در پايين صفحه قرار گيرد. در هر صورت، رابطه تركيب تيتر ( تيتر ي كه از مطالب داخل براي روي جلد برگزيده شده ) و تصوير روي جلد بايد حتما رعايت شود و چنان نباشد كه با يكديگر بيگانه باشند. عكس در بسياري از موارد، به خودي خود، ارزش پيام رساني دارد؛ در حالي كه ممكن است پيام يا خبري را تكميل كند و گاه به جاي پيام يا خبر بنشيند.
عكس، خواننده را به طور مستقيم در كوران حوادث قرار مي دهد و در عين حال، او را سرگرم نيز ميكند. عكسهايي كه در مجله ها چاپ مي شوند، چهار نوع هستند:

1- عكسهاي منفرد با تيتر و شرح عكس جداگانه؛
2- عكسهاي منفرد، داخل يك متن و خبر؛
3- عكسهاي پي درپي (مانند باندهاي تصويري)؛
4- عكسهاي مونتاژ.

هر عكس يا تصوير داراي زاويه ديد مخصوصي است. اين زاويه، مسلط به نقطه اي است كه تصوير به آن نگاه مي كند. اگر تصويري به سمت چپ نگاه كند، عمل پياده كردن آن در سمت راست صفحه است. در مورد تصويرهاي اشخاصي كه داراي زاويه ديد خنثي نيستند. يعني به يكي از سمتهاي راست، يا چپ تمايل دارند. بايد دقت شود كه تاحد ممكن، آنهايي انتخاب شوند كه زايه ديد به سمت داخل مجله باشد، در انتخاب عكس براي مجله چند اصل را بايد مورد توجه قرار داد:

آيا عكس ارزش خبري دارد و مي تواند قدرت تجسم را در بيننده تقويت كند؟
آيا عكس ارزش هنري دارد؟
آيا عكس اختصاصي است؟

طراحي صفحه

طراحي صفحه اين چند وظيفه اساسي را در مجله عهده دار است.

اطلاع مي دهد ،  توجه را جلب مي كند ؛  سرگرم مي كند ؛  و آگاه مي سازد.

 طراحي صفحه در واقع تركيبي است كه از تصوير؛ حروف، رنگ و.. به وجود مي آيد. در طراحي مجله (جز روي جلد) باقي صفحه ها، به صورت زوج هستند. و بيننده همواره دو صفحه را با هم مي بيند. بنابراين هيچ صفحه اي بدون در نظر گرفتن صفحه مقابل خود نبايد صفحه آرايي شود. در صفحه آرايي يك صفحه گسترده هموراه لازم است كه برحاشيه بين دو صفحه غلبه شود. دو صفحه روبرو را مي توان با عواملي مانند نوع حروف، تصوير پردازي، رنگ، فضاي سفيد، حروفچيني، كادر، و يا تركيبي از تمامي اين عوامل به هم ربط داد. از جمله عوامل مهمي كه دو صفحه را به هم مربوط مي سازد. عكس افقي است كه حاشيه بين دو صفحه را از بين مي برد.
براي مشخص كردن دو موضوع مختلف از يكديگر در يك شماره مجله، مي توان از دو آرايش ستوني متفاوت استفاده كرد. طراحي صفحه بايد چنان با موضوع هماهنگ باشد كه طراح آن را حس كند. در عين حال، سليقه خواننده را نيز بايد در نظر داشت. بايد توجه داشت كه طراحي صفحه ها يك هنر و كار عملي است. يعني تنها براي به وجود آوردن يك كار هنري نيست بلكه نتايج عملي آن نيز در طرح دخالت دارد.

رنگ

رنگ، عنصر بسيار موثري براي مجله است و عكس العملهاي آني را در مخاطب ايجاد مي كند. تاثير رنگ آميزي جالب روي جلد، بيشتر از تيترهاي هيجان انگيز است.زيرا رنگ آميزي در زماني كوتاه ديده مي شود، در حالي كه تيتر جالب را بايد اول ديد. بعد خواند و در مرحله سوم آن را فهميد، و درك كرد. بهترين رنگها براي روي جلد رنگهاي كنتراست (متقابل) است و درحالي كه براي ايجاد يك فضاي جالب، براي آسان خواندن، لازم است از رنگهاي هارومونيزه (هماهنگ) و تناليته استفاده كرد.رنگ حروف متن، بايد كاملا سياه چاپ شود، چون چاپ سياه حروف (بويژه حروف خيلي ريز)، اغلب خاكستري به نظر مي رسند.
استفاده از چاپ حروف رنگي برروي متن تصوير، دقيقا بايد با توجه به رنگ اصلي تصوير متن صورت گيرد. يعني اگر رنگ در تصوير متن نارنجي است بهترين نوع رنگ حروف چاپ شده روي اين تصوير آبي است.

تيتر وسوتيتر

تيتر باعث تمركز خواننده بر روي موضوعي خاص مي شود، و ميتواند با حروف و صفحه آرايي مناسب خواننده را جذب كند. تيتر در عين حال، خواننده را به سرعت با موضوع مربوط مي سازد. كاربرد تيتر در مجله مانند تصوير پردازي است. يعني نوع آرايش و اندازه حروف تيتر بايد براي موضوعي كه شرح مي دهد مناسب باشد.
در مجله ها معمولا از تيتر هاي كوتاهتر استفاده مي شود. در حقيقت يك تيتر ده حروفي در مجله، كمي غير عادي است واندازه حروف تيتر بايد آنقدر بزرگ باشد كه توجه خواننده را به خود جلب كند. همچنين فضاي سفيد زياد و مناسبي در اطراف صفحه بايد باشد تا با تقابل در صفحه، باعث جلب توجه بيشتري شود. روشهاي متنوعتري از كاربرد تيتر در صفحه رايج است براي انتخاب اندازه تيتر با توجه به اهميت مطالب يا خبر، چند نكته را بايد در نظر داشت:

الف ـ پهناي تيتر (يك ستوني....) چقدر باشد؟
ب- تيتر چند سطري بايد باشد؟
ج- تعداد حروف تيتر و اندازه آنها در ستونها و سطرها چقدر بايد باشد؟

ساده ترين تيتر يك خطي است. ولي اكثر تيترها طولاني تر از آن هستند كه در يك خط جاي بگيرند. تيتر ها را معمولا با شكلهاي هندسي خاصي در داخل ماكت صفحه قرارمي دهند. تيترها را از نظر تعداد ستون و سطر مي توان به تيتر يك ستوني يك سطري، يك ستوني چند سطري، يك سطري سراسري، و چند سطري سراسري تقسيم كرد. از شكلهاي ديگر آرايش تيتر، پلكاني، هرم وارونه، مثلثي، نامساوي و متمركز، نامساوي و متمايل به راست مي توان نام برد.
تيتر مجله را مي توان در هرجاي صفحه به كار برد به شرطي كه قدرت كافي براي جلوه در فضاي سفيد را از نظر اندازه داشته باشد. سوتيتر بعد از تيتر، دومين متني است كه توسط خواننده مطالعه مي شود. سوتيتر به لحاظ حروف كوچكتر از تيتر، ولي بزرگتر از متن اصلي است و وظيفه آن توسعه و توضيح ايده بعد از تيتر است و توجه بيشتر به پيام يا مطلب را باعث مي شود.بنابراين، سوتيتر بايد به اندازه كافي بزرگ باشد تا توجه لازم را در متن مطالب ايجاد كند.

حروف

«حروف» از عناصر مهم ديگري است كه در صفحه آرايي مجله بايد به آن توجه كرد. مهمترين مشخصه حروف، اندازه هاي متفاوت آنهاست. واحد اندازه گيري حروف «پوينت» مي باشد و هر پوينت، برابر 1/ 72 اينچ است. ريزترين حروف، 4 پوينت و درشت ترين آنها، 84 پوينت است.
اندازه حروف در تيتر، سوتيتر و ليد متن اصلي متفاوت است. معمولا تيتر، بزرگتر از سوتيتر و سوتيتر بزرگتر از متن اصلي وليد مشخصتر از حروف متن هستند. آرايش حروف( متن) در صفحه، در قالب ستون بندي صورت مي گيرد. ستون بندي مجله ممكن است دو، سه، يا حتي چهار ستوني باشد.
تعداد ستونها معمولا به روش و سبك مجله تنظيم مي شود.

حروفچيني به شيوه هاي مختلف صورت مي گيرد. مهمترين آن، حروفچيني با ماشين تحرير، تايپ،خطوط تحريري (شابلون) و حروف برگردان، حروفچيني دستي، حروفچيني ماشيني، فتوتايپ، لاينوترون، لاينوفيلم، فتو ترونيك، اينتر تايپ، لاينو تايپ و فتو تايپ است.