دریادار غلامعلی بایندر، فرمانده سابق نیروی دریایی شاهنشاهی ایران است، که در جریان درگیری‌ میان قوای ایران و انگلستان در جنگ جهانی دوم در تاریخ 3/6/1320کشته شد.

غلامعلی بایندر در مدرسه‏ی نظام مشیرالدوله، در دانشکدهٔ توپخانه‏ی پواتيه وفونتن بلو و دانشگاه جنگ پاريس و نيروي دريايي ايتاليا  تحصیلات نظامی خود را به پایان رساند.

وی در سال 1301 در جنگ با سمیتقو مشارکت نمود و به خاطر رشادت و فداکاری در جنگ، نشان ذوالفقار که عالیترین نشان نظامی ایران بود را دریافت نمود.
وی از سال 1310 فرماندهٔ نیروی دریائی شاهنشاهی ایران شد و در حقیقت نیروی دریائی جدیدایران را بنیان‏گذاری کرد.

در سوم شهريور 1320، دریادار غلامعلی بایندر فرمانده نیروی دریایی جنوب، در بازگشت از آبادان با شليك گلوله‌های يك  ناو انگلیسی روبرو شده و گروهی از افسران و ناوی‌هاي ايراني  همراه وی کشته شدند.
دریادار بایندر، همراه با سروان مكري نژاد، برای چاره اندیشی واعلام آماده باش به ستاد نیروی دریایی جنوب، به سوی خرمشهر به راه افتادند ولی پیش از رسيدن ، با آتش ناگهانی مسلسل‌های انگلیسی از پای درآمدند.

وی دارای آثار متعددی از جمله کتابی به نام خليج فارس می‌باشد.