سرلشکر غفور جدی اردبیلی خلبان دلير ایرانی متولد 1324 درشهرستان  اردبيل می‌باشد.

وي پس از اتمام دوره تحصیلی و قبولی در آزمون ورودی، به دانشکده خلبانی نيروي هوايي راه پیدا نمود. پس از گذراندن دوره مقدماتی پرواز در اواخر سال ۱۳۴۸ برای طی دوره تکمیلی به آمريكا فرستاده شد.

پس از پایان امتحانات که اعطای وینگ خلبانی به جدی را در پی داشت، از طرف نماینده نیروی هوایی ایالات متحده تماسی با خانواده او برقرار گردید مبنی بر اینکه آمریکایی‌ها برای جذب ستوان دوم خلبان غفور جدی رضایت نیروی هوایی ایران را جلب کرده و فقط رضایت خانواده وی باقی مانده‌است. پدرش فقط در یک جمله به نماینده آمریکایی‌ها گفته بود که: من فرزندم را برای میهنم پرورش داده ام.

وی در سال ۱۳۵۰ به کشور بازگشته و طبق امریه ستاد فرماندهی نیروی هوایی به پایگاه هفتم شکاری شیراز منتقل گردید. او طی رشادتی که در جريان سالم به زمین نشاندن هواپيماي خود نشان داد موفق به اخذ ترفيع درجه گشته و در زمان اخذ ترفیع درجه نظامی بیان می‌دارد که:عامل موفقیتم را یاد خدا، حفظ خونسردی و اجرای دقیق دستورالعمل‌های پروازی می‌دانم.

او در ادامه برای انجام وظیفه به پایگاه سوم شکاری همدان منتقل و سپس در شهریور ۱۳۵۵ برای طی دوره امنیت پرواز از مرداد ۵۵ تا مرداد ۵۶ دوباره به ایالات متحده سفر نمود. پس از مراجعت، به پايگاه هوايي بوشهر منتقل شد . این پایگاه آخرین پایگاه خدمتی شهید خلبان جدی بود. با شروع جنگ تحمیلی در حالی که سمت فرماندهی بازرسی و امنیت پرواز پایگاه را به عهده داشت فعالانه وارد صحنه نبرد شد.

 اودر جریان جنگ پس از حماسه آفرینی‌های بسیار در تاریخ 17/8/59 و در جريان يك نبرد هوايي در خاک عراق مورد پدافند دشمن واقع شده وپس از طی ۵۰ کیلومتر در خاک ایران سقوط کرده وبه درجه رفیع شهادت نائل گردید.

پیکر جدی به تهران و از آنجا به وسیله یک فروند هواپيما به پایگاه دوم شکاری منتقل گردید. مردم اردبیل با شنیدن خبر شهادت خلبان غفور جدی با پای پیاده عازم تبریز شده و تقریباً نیمی از جاده ۱۵۰ کیلومتری آن را پیاده طی نمودند تا اینکه جنازه شهید به وسیله آمبولانس به غسالخانه اردبیل انتقال یافت. امام جمعه اردبیل با اینکه از نظر شرعی نیازی به غسل شهید نیست، خود شخصاً این کار را انجام می‌دهد و بر پیکر پاک شهید نماز گذارد.تشییع جنازه بسیار با شکوهی که مقارن بود با ایام عزاداری حسینی با حضور مردم اردبیل برای خلبان شهید برگزار گردید و به مدت یک هفته در شهر عزای عمومی اعلام شد و از آن تاریخ آغاز حرکت دسته‌های عزاداری شهر از مقابل منزل پدر شهید به رسمی ماندگار بدل گردیده است. پدر شهید هنگام شهادت غفور گفت: امانتی بود دست ما که خداوند آن را پس گرفت.

خلبان غفور جدی علاقه خاصی به پرواز بر پهنه نیلگون خلیج هميشه فارس داشت و تا زمان شهادت، در طی ۴۵ روز ۸۰ پرواز جنگی را در کارنامه پروازی خود ثبت نموده بود.پس از شهادت از طرف ستاد فرماندهی نیروی هوایی و شهيد سرهنگ خلبان جواد فکوری برای بزرگداشت مقام شامخ شهید از خانواده وی به آن مرکز دعوتی به عمل می‌آید. در آن ملاقات شهید فکوری به عنوان فرمانده سابق گردان ۷۱ شکاری (گردان پروازی شهید غفور جدی) گریست و گفت: من خاطرات خوبی با شهید جدی داشتم.

گویی به او الهام شده بود طوری که در آخرین درخواست حلالیت همه را ناخودآگاه آماده شهادت خود کرده بود. وی حتی در اقدامی که تا آن زمان بی سابقه بود ساعت و گردنبند الله خود را به سرباز خود تقدیم می کند.ضمنا وصیت نموده بود که دوست دارم پرچم ایران کفنم باشد. شهيد غفور جدی اردبيلی دو يادگار به نامهای «پرهام جدی» در کسوت روانپزشکی و «پوريا جدی» به عنوان خلبان از خود به جای گذاشته که در حال خدمت به مردم و ميهن خود هستند.

جهت ارج نهادن به خدمات و رشادتهای وي و علاقه قلبی مردم اردبیل به او یکی از بهترین خیابانهای اردبیل به نام او مزین گردیده‌است.