ارتشبد فتح الله مین باشیان، ارتشبد بازنشسته ارتش شاهنشاهی که تا دو سال پیش از سرنگونی حکومت شاهنشاهی در ایران به مدت چهار سال فرماندهی نیروی زمینی ارتش را به عهده داشت درسال ۲۰۰۷ و در سن 92 سالگی در پاریس پایتخت فرانسه درگذشت.
آقای مین باشیان از خانواده ای نظامی - هنری برخاسته بود، پدربزرگ وی، غلامرضا مین باشیان، ملقب به سالار معزز از نخستین موسیقیدانان ایرانی بود که موسیقی ایرانی را به نت اروپایی نوشت و در زمان فرمانروایی ناصرالدین شاه قاجار در قرن نوزدهم میلادی، نخستین فرمانده ایرانی رسته موزیک ارتش ایران شد و نخستین ارکستر سمفونیک در این کشور را نیز وی راه اندازی کرد.آن گونه که پژوهشگران موسیقی نوشته اند، سالارمعزز در هنگام تحصیل در کنسرواتوار سن پترزبورگ در روسیه از شاگردان ریمسکى کورساکوف، موسیقیدان بزرگ روس بود.نوه پسری وی، فتح الله مین باشیان در دانشکده افسری همکلاسی محمدرضا شاه پهلوی بود و در رشته فوتبال نیز فعالیت داشت تا آنجا که دروازه بان تیم فوتبال ایران شد.

وی پس از رسیدن به درجه سروانی برای ادامه تحصیلات نظامی به آمریکا اعزام شد، بعدها فرمانده لشکر فارس شد و در شیراز مستقر گردید. تیمسار مین باشیان سپس فرمانده نیروی زمینی ارتش شد و از جمله اقدامات مهمی که در زمان فرماندهی او صورت گرفت رزمایشی نظامی بر ساحل اروندرود در سال 1354 خورشیدی (1975 میلادی) و در زمانی بود که احتمال تحرکات نظامی عراق علیه ایران می رفت.برخی صاحبنظران بر این عقیده اند که این رزمایش باعث انصراف حکومت وقت عراق از اقدام نظامی علیه ایران شد.مصطفی الموتی در مقاله ای که درباره خاندان مین باشیان در هفته نامه نیمروز، چاپ لندن نوشته، به گفتگوی تند ارتشبد فتح الله مین باشیان با جمشید آموزگار وزیردارايى ایران در زمستان 1351 (1973) بر سر بودجه ارتش اشاره کرده است.
در خاطرات اسدالله علم، وزیر دربار شاهنشاهی در این باره آمده که ارتشبد مین باشیان در جلسه ای با وزیر دارایی پیشنهاد داده بوده که کمک مالی که به افسران ارتش می شده تا برای مداواهای خاص به خارج بروند افزایش يابد و در بحث بر سر این قضیه گفته بوده: "این کار اگر با هزینه های فسق و فجور والاحضرت اشرف خواهرشاه مقایسه شود مثل قطره ای در اقیانوس است".در این کتاب آمده که تیمسار مین باشیان در توجیه این گفته به اسدالله علم گفته بوده که اگر نام خواهر شاه را برده، فقط به این سبب بوده که پیشنهاد کند وی قدری در ولخرجیهایش کوتاه بیاید "وگرنه قصد اسائه ادب نداشته است" اما شاه این توجیه را نمی پذیرد.با این حال، آن گونه که مصطفی الموتی نوشته، ارتشبد مین باشیان مدتى آجودان نظامى محمدرضا شاه بوده و شاه "به او مرحمت خاصى" داشته است.فتح الله مین باشیان پس از بازنشستگی به فرانسه مهاجرت و تا پایان عمر در این کشور زندگی کرد.

عبدالمجید مجیدی، وزیرمشاور و رئیس سازمان برنامه و بودجه ایران پیش از انقلاب که از بستگان فتح الله مین باشیان است در گفتگو با بی بی سی گفت که آقای مین باشیان در سالهای پس از انقلاب با هیچیک از گروههای سیاسی که علیه حکومت جمهوری اسلامی فعالیت می کنند همراهی نکرد و اوقات خود را عمدتاً به ورزش تنیس و فعالیت هنری می گذراند.به گفته آقای مجیدی، فتح الله مین باشیان ویلون می نواخته و آهنگسازی می کرده است.برادر آقای مین باشیان، عزت الله، که پس از ازدواج با شمس، خواهر محمدرضاشاه، نام خود را به مهرداد پهلبد تغییر داد نیز هنرمند بود و نخستین وزیر فرهنگ و هنر ایران شد که این سمت را تا پایان دوران حکومت پهلوی به عهده داشت. آقای پهلبد هم اکنون در لس آنجلس سکونت دارد.