تعاريف گوناگوني درباره خبر (News) ارائه شده و كماكان نيز ارايه مي‏شود. تعاريف مربوط به خبر پيوسته تغيير مي‏كند، چون عادات ما پيوسته در حال تغيير است.
برخي از تعاريف ارائه شده در زمينه خبر از اين قرار است:

• خبر، گزارش واقعيت ها ست، اما هر واقعيتي را نمي توان خبر ناميد؛
• خبر، پيامي است که احتمال صدق و کذب در آن وجود دارد؛
• خبر، رويدادي است که قرار است اتفاق بيفتد؛
• اطلاعات مربوط به آنچه رخ داده است, خبر ناميده مي شود؛
• مجموعه اي از لغات و عبارات است که انجام کاري را اطلاع دهد؛
• خبر، گزارش مناسب, خلاصه و دقيق يک رويداد است, نه خود رويداد؛
• شامل هر انديشه و عمل واقعي است که براي عده کثيري جالب است؛
• خبر، نقل ساده و خالص وقايع جاري است؛
• خبر، محصول جهان سياسي و اجتماعي است که آن را گزارش مي کند؛
• خبر، مردم است.
• خبر، ...

هر يك از اين تعاريف از زاويه خاصي به تعريف خبر پرداخته اند و همين تفاوت ها نشان مي دهد كه تعريف و تعيين قلمرو مفهومي براي خبر، كار چندان ساده‏اي نيست.
به هر تعريفي كه در ارتباط با خبر تن دهيم و به عنوان مثال اين تعريف را بپذيريم كه ’’خبر: 1.اطلاعات مربوط به يك رويداد يا تحول است كه در جايي چاپ يا پخش شود و 2. هر نوع اطلاع جديد و غير عادي (Funk & Wagnalls Dictionary)، باز نمي‏توانيم با خيال راحت كار را تمام شده تلقي كنيم. اكثرا" اين احتمال وجود دارد كه كساني كه خبرهاي ما را مي‏خوانند، پس از خواندن خبر بگويند ’’به من چه؟!‘‘ و يا بگويند : ’’خودم مي‏دانستم‘‘.
مورد اول (به من چه؟!) نشان مي‏دهد ما نتوانسته‏ايم ربط خبر به مخاطب را تشخيص بدهيم، و مورد دوم (خودم مي‏دانستم) حاكي از آن است كه خبر كهنه‏اي را به مخاطب تحويل داده‏ايم. من مي‏خواهم اين نتيجه را بگيرم كه ’’فراگيري (Impact)‘‘ وسرعت (Immediacy) جا نمايه، خميرمايه وكانون اصلي را در هر تعريف از خبر شكل مي‏دهند. پس بنابراين، صرف اين كه خبرها مربوط به آدم‏ها، مكان‏ها، اشياء و رويدادهاي واقعي باشند، كافي نيست. فراگير بودن خبرها و حساس بودن اطلاعات آنها نسبت به زمان اهميت فراواني دارد و روزنامه‏نگاران بايد اين عادت را در خود به وجود بياورند كه به جاي مخاطبان فكر كنند و ببينند مخاطبان به چه چيزهايي احتياج دارند (روابط خبر به مخاطب) و كدام چيزها را به سرعت مي‏خواهند (حساس بودن نسبت به عنصر زمان).
اين دو نكته، سنگ پايه تشخيص رويدادهايي است كه از ارزش خبري برخوردارند. سنگ پايه‏اي كه مي‏تواند مانع طرح دو نكته پيش گفته باشد: ’’به من چه ؟!‘‘ و ’’خودم مي‏دانستم‘‘.