عروس بهاری رخسار خویش را بیاراست و با دو چشم جادوی خود جهان پیر را نگریست و لبخندی زد .

طبیعت که ماهها به خواب رفته بود نفسی کشید ، دیده بگشود و او نیز بخندید .

و چه شورانگیز خنده ای بود خنده بهاران و چه شورهایی که زان خنده بپا خاست . دلنواز نسیم بهاران وزیدن گرفت . سبزه گریبان خاک را درید و مستانه از دل زمین دمید .

اطلسی دلربا و بنفشه آفت زا ، جهانیان را به تماشای دل آرایی خود می خوانند ، خرمن گیسوی سنبل ساحری می کند و غنچه زیبا از لب یار قصه می گوید .

                                                                عید نوروز و سال نو مبارک باد