توتالیتاریسم (Totalitarianism)
توتالیتاریسم (Totalitarianism) اصطلاحی در علوم سیاسی بوده و بیانگر شیوه حکومت های تمامیت خواه است.
تمامیتخواهی از ریشهي لاتینی «Totus» به مفهوم «همه» مشتق شده است و در لغت به معنای «جامع، فراگیر، کلگرا، همهگیر و یکهتاز»است.در اصطلاح علوم سیاسی تمامیتخواهی به رژیمها و حکومتهایی گفته میشود که خواهان فراگیر شدن نقش حکومت در همهي جنبههای زندگی جامعه هستند و همچنین توتالیتر، ایدئولوژی یا جنبشی است که طرفدار گسترش این نوع سیطره باشد.
به گفته «باربر»پژوهشگر آمریکایی، توتالیتاریسم برآیندی است که پدر و مادرش معلوم نیست، به شخص خاصی تعلق ندارد و در خدمت همه کس است.
افلاطون نیز در کتاب جمهوری، حکومت تمامیّتخواه را از بهترین انواع حکومت دانستهاست.
این نوع از حکومت ها دارای تشکیلات پلیسی و امنیتی گسترده ای بوده و همچنین حاکمیت اختیار و انحصار وسایل ارتباط جمعی را نیز دردست دارد.
در مقوله اقتصاد نیز این انحصار به چشم میخورد اما ممکن است به طور مستقیم توسّط حزب صورت نپذیرد.
خودکامگی ، استبداد ، جبر و مصایقی از این قبیل از ویژ گی های این نوع از حکومت ها به شمار آمده و نمونههایی چون نازیسم، فاشیسم، مائوئیسم، لنینیسم و... شاهدی بر این مدعا می باشند.
همچنین از کوبای کاسترو و اسپانیای فرانکو نیز در همین مقوله نام برده می شود.
در این نوع حکومتها دولت تقریباً بر تمام شئون زندگی عمومی و خصوصی مردم نظارت و کنترل دارد.
بنا بر تعاریف موجود یک دولت تمامیّتخواه میکوشد تا همه جمعیّت زیر دست خود را برای تحقّق بخشیدن به اهداف دولتی بسیج کند و فعالیّتهایی که همسو با این اهداف نباشند از جمله فعالیّتهایی مانند تشکیل احزاب سیاسی مخالف، تحمّل نمیشوند.